رفتن به مطلب
عرفان مهمان

اخلاق

پست های پیشنهاد شده

عرفان مهمان

سلام

استاد ببخشید مباحث عرفانی .اخلاقی را باید چگونه خواند و ملاک های استاد اخلاق چیست؟

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

باسمه تعالی
با عرض سلام و خسته نباشید
مباحث عرفانی، خود به دو بخش تقسیم می شود.
الف: عرفان نظری
ب: عرفان عملی
مباحث عرفان نظری، یک بحث تخصصی است که نیاز به مقدماتی مانند فراگیری منطق، فلسفه دارد و بعد از این مقدمات کتابهای عرفان نظری مانند تمهید القواعد صائن الدین ابن ترکه،، شرح فصوص الحکم  قیصری، و مصباح الانس ابن فناری خوانده می شود.
 
مجموعة برنامه‌ها و دستوراتى كه يك سالك عملاً در خود پياده مى‌كند تا آنكه منازل سلوك را يكى پس از ديگرى سير نمايد و به حق نائل شود، عرفان عملى می گویند که باید  در خدمت یک استاد کامل مکمل که مقید به شریعت و اداب ان است باشد.
در واقع نقش استاد در تهذیب نفس و سیر و سلوک، بسیار تعیین کننده است و عارفان تأکید فراوانی کرده‏ اند. بدون داشتن استاد، قدم نهادن در مسیر سلوک، میتواند آفت‏هایی برای انسان داشته باشد که گاهی جبران‏ ناپذیر است. مانند وارد آوردن فشار بیش از حد بر خود و خروج از تعادل روحی و روانی بر اثر ریاضت‏های شدید و غلبه اوهام بر ذهن انسان یا گرفتار شدن در دام کبر و عجب و یا عدم تشخیص القائات شیطانی از الهامات غیبی و آفات و مفاسد دیگر که هر یک از آنها، برای سقوط معنوی انسان کافی است.


البته در سیر و سلوک، کار اصلی را خود سالک انجام میدهد؛ اما استاد، نقش یک راهنمای با تجربه ‏ای را دارد که از این راه آگاهی دارد و از خطرات و خصوصیات آن مطلع است و وسیله حرکت را به خوبی میشناسد و آن را در اختیار سالک قرار میدهد. گاهی انسان سالک، نیازمند ذکر خاصی است تا حالت ومقام معنوی خاصی در او ایجاد شود که استاد آن را تشخیص میدهد. همچنین مراقبت‏هایی که سالک باید انجام دهد - که دارای مراتب مختلف است - تشخیص آن با استاد است. اگر مراقبه سالک بیش از توان روحی و معنوی او باشد، نمیتواند دوام بیاورد و از ادامه راه منصرف خواهد شد. . البته این بدین معنا نیست که انسان بدون استاد، نمیتواند به سعادت برسد؛ بلکه عمل به دستوراتی که به صورت کلی و عمومی در قرآن کریم و روایات آمده است و عمل خالصانه، تقوا داشتن، پاک بودن وظیفه خود را به نحو شایسته انجام دادن، احترام به والدین و... همگی زمینه ‏ساز سعادت انسان میباشند و کم نبوده ‏اند بندگانی که از این راه‏ها به قرب الهی رسیده و شایسته لطف ویژه خداوند گشته ‏اند.


دسترسی به استاد سیر و سلوک از طریق کسانی میسّر است که در این راه گام برداشته ‏اند و اساتید این راه را میشناسند. اما نکته مهم در این رابطه، این است که کسانی که به اسم ارشاد و هدایت و داشتن منصب استادی در راه معنویت، جوانان را فریب داده و آنان را از مسیر حق منحرف کرده ‏اند؛ در طول تاریخ اندک نبوده ‏اند. کسانی که خود بویی از حقیقت و بندگی خداوند نبرده ‏اند و قدمی در این راه برنداشته ‏اند و با کتاب و سنت آشنایی ندارند و تنها به قصد منافع دنیوی و کسب شهرت و دکان باز کردن خود را استاد راه معرفی کرده و دل‏های پاک و با صفا و خداجوی جوانانی را که به دنبال ندای فطرت خدایی در جست و جوی حقیقت میباشند، منحرف نموده ‏اند.


بنابراین نمیتوان به سادگی و بدون تحقیق کافی و اطمینان به کسی سرسپرد و او را به عنوان استاد انتخاب نمود. پس در سیر و سلوک، ملازمت به دستورات شرع مقدس، اساس کار میباشد و نیاز به استاد را جبران میکند. از آیه شریفه سوره «عنکبوت» استفاده میشود که: هر کس در راه رسیدن به رضایت و خشنودی الهی تلاش کند، خداوند او را به راه‏های خود هدایت مینماید: (والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا ان الله لمع المحسنین»؛ «و کسانی که در راه ما مجاهده کنند، ما به سوی راه‏های خود هدایتشان میکنیم و خدا همواره با نیکوکاران است». اینکه میفرماید بعد از مجاهده و تلاش، مؤمن مشمول هدایت الهی می شود، اشاره به این است که خداوند اسباب و وسایل هدایت و به عبارتی سیر در طریق صراط مستقیم را برایش فراهم میسازد.

 

  • پسندیدم 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

×